DİZİ
‘Spartacus: House of Ashur’ İncelemesi – Roma’nın Kan, Zevk ve İhanet Üçgenine Geri Dönüş
Spartacus evreni yıllar sonra yeniden kapıyı çalınca beklenti doğal olarak büyüktü. House of Ashur ise bu beklentiyi yalnızca karşılamakla kalmıyor, üzerine Roma çamuruna bulanmış bir seks ve şiddet şöleni serpiştirip izleyiciyi daha ilk dakikadan kendi arenasına çekiyor. Dizi, baştan sona tek bir şeyin peşinde: eğlendirmek. Hem de öyle bir eğlendirmek ki bazen gözlerinizi kapatıp “bu kadar mı abartılır” dedirten sahnelerde buluyorsunuz kendinizi.
Ashur’ın ölmesine rağmen geri getirildiği alternatif zaman çizgisi, dizinin hem en tartışmalı hem de en eğlenceli hamlesi. Çünkü bu dünyada mantığın değil, entrikanın ve kanın hükmü var. Ashur artık hem zengin hem güçlü bir adam ama Roma’nın soyluları yüzüne yapışan o “yabancı” damgasını her fırsatta hatırlatıyor. Ashur’ın cevabı ise bildiğimiz gibi: daha çok plan, daha çok kirli oyun, daha çok hırs.
Dizinin en dikkat çeken yüzü ise Achillia. Gladyatör sahnelerine yeni bir enerji getiren bu karakter, arenaya çıktığı her an “kadın gladyatör olur mu” tartışmasını tek darbeyle bitiriyor. Onun yükselişi dizinin en sağlam kurgulanmış damarlarından biri. Hiçbir aşama atlanmıyor, her zaferin bedeli gösteriliyor.
House of Ashur’ı farklı kılan şeylerden biri de tonunun asla ciddiyet batağına saplanmaması. Herkes entrika peşinde koşuyor, herkes birbirinin kuyusunu kazıyor, herkes fırsat varken bir lokma daha güç koparmaya çalışıyor. Ve tüm bunlar olurken kan, çıplaklık ve politik laflar arasında kesintisiz bir ritim kuruluyor. Roma’yı olduğundan değil, dizinin bize göstermek istediği kadar çarpık ve keyifçi şekilde izliyoruz.
Ama yüzeydeki çılgınlığın altı boş değil. Ashur’ın küçük başarıları bile uzun bir çabanın sonucu. Achillia’nın her darbe alışında geçmişinin gölgesi beliriyor. Korris’in yıpranmış kalbi ise gelecekte daha duygusal hikayelerin kapısını aralıyor. Tüm bu detaylar diziye gerektiği kadar ağırlık katıyor ama eğlenceden çalmıyor.
Spartacus evreninin hayranları zaten arenanın tozunu, kan damlalarını ve o deli cesareti özlemişti. House of Ashur, tam da bu özlemi karşılıyor. Roma’nın kirli taht oyunlarıyla gladyatör çığlıklarını yeniden bir araya getirip izleyiciye şu soruyu tekrar sorduruyor: “Eğleniyor musun?”
Cevap basit: Evet, hem de fazlasıyla.
About The Author
